Geluksvogels

27 april 2016


De Japanners moeten toch wel een heel ongelukkig volkje zijn. Als je het goed beschouwt, proberen ze hun geluk af te dwingen door geld te gooien in een offerbak voor een of andere god, Boeddha of ze kopen een amulet in de vorm van een dier. En de mogelijkheden zijn legio. We hebben kikkers, hertjes, konijntjes, katten, schildpadden, karpers, apen, draken, leeuwen, honden, vossen, kraanvogels en wellicht vergeet ik er nog wat, gezien. Overal zijn voorwerpen te koop met afbeeldingen van een van deze dieren. Het kunnen sleutelhangers, zakdoekjes, magneten enz. enz. zijn, allemaal zouden ze geluk moeten brengen.  Bij elk dier is wel een verhaal. 
Vandaag zijn we naar Nara afgereisd, met de snelle trein ongeveer drie kwartier vanuit Kyoto. In het park daar lopen honderden herten. En omdat er koekjes worden verkocht om ze te voeren, zijn ze tam en bovendien zeer brutaal. ( niet erg Japans dus) Het enige dat ze niet doen is de kraampjes van de koekjesverkopers aanvallen, maar verder overvallen ze iedereen die maar iets in zijn handen heeft dat op een koekje lijkt. Kleine kinderen gillen het uit in hun kinderwagentjes. 
In het park staat een enorme houten tempel, waarin een 16 meter hoge Boeddha en nog enkele andere beelden staan. Gigantisch gevaarte. En uiteraard een druk bezochte plek. Een tempel verder en de rust was weergekeerd. Minstens zo mooi om te zien, deze tempel wordt namelijk omgeven door duizenden lantaarns. Een oranje tempel met heel veel en hele grote blauwe regenstruiken en stenen lantaarns en een ongeschilderde, slecht onderhouden tempel, met ijzeren en papieren lantaarns in allerlei vormen. Na het park weer afgedaald naar de stad en op zoek naar sushi voor we weer op de trein stappen. Maar als je iets zoekt, vind je het niet. Dus we hebben ander lekkers gegeten bij een niet sushi restaurantje dichtbij het station. Grappig, maar het eten hier verveeld nooit. 
Ons volgende station bracht ons bij de 'tunnel' van 1000-en oranje bogen. Ze staan op de berg Inari en leiden je van de voet van de berg naar boven. Nu regende het inmiddels en zijn we door de gladde stenen en putdeksels halverwege afgeslagen terug naar beneden. Het geeft wel een heel apart en vrolijk gevoel om onder al deze oranje shrines door te lopen. Ze zijn stuk voor stuk gedoneerd al vele jaren lang en nog steeds. Sommige zijn dringend aan vervanging toe, de basis helemaal verrot. Omvallen kunnen ze gelukkig bijna niet, zo dicht staan ze tegen elkaar. 
De route naar beneden, als je niet door de poorten gaat, slingert langs begraafplaatsen, waarop enorme hoeveelheden minishrines en honden of vossen met oranje slabbetjes staan. Het wemelt er natuurlijk ook van de kraampjes en winkeltjes, want ook hier komt veel volk op uit. 
Onze laatste treinrit voordat we morgen via Osaka AirPort naar huis vertrekken, was naar het hotel. De paraplu, geleend in het hotel, dat kan hier overal, weer ingeleverd. Die had goed dienst gedaan vandaag. 
In de hele vakantie slechts drie dagen regen gehad, terwijl je aan het aantal paraplu's dat je hier overal ziet, af kan leiden dat we daarmee geluk hebben gehad. 
Aan welk dier of welke god we dat geluk te danken hebben weet ik niet. Ik weet alleen dat wij door deze vakantie weer vele ervaringen rijker zijn. We zijn dankbaar en prijzen ons gelukkig dat we dit hebben kunnen doen. 
Sayonara Japan en jullie lezers van ons reisblog,  mata aimashou. 
 

Maak je reisblog advertentievrij
Ontdek de voordelen van Reislogger Plus.
reislogger.nl/upgrade

Foto’s