Kanazawa, Japan

Kersenbloesem op de rails

17 april 2016 - Kanazawa, Japan

Vandaag reisdag. Met de Japanse stiptheid van het treinsysteem zou dat een eitje moeten zijn. Kaartjes hadden we al gekocht bij aankomst in Takayama. We zouden om 11 uur vertrekken en dan met een overstap om ongeveer twee uur in Kanazawa aankomen. 
We moesten om 9 uur de ryokan uit, maar door de regen mochten we tot 10 uur blijven en wilde de hoteleigenaar ons wel brengen naar het station. Dus daar stonden we om 10.15 uur. Broodje gekocht want ontbijt hadden we niet gereserveerd. 
Echter er is heel veel wind!!! En kersenbloesemblaadjes, regen en overstromingen ergens op onze route. En de trein van elf uur werd geskipt. Er zou om twaalf uur een trein naar een andere plaats rijden vanwaar we de bus konden nemen naar de volgende plaats, waar dan de shinkansen op ons wachtte. Kaartjes dus maar weer omgeruild. Lange rijen. Ondertussen op het station heel veel onrust en geruchten over welke trein men moest nemen onder alle toeristen. De Japanse stationsmedewerkers bleven geduldig uitleg geven. Alleen bij de ticketinformatie gaf men andere info dan bij de stationschef of de touristoffice. Twaalf uur werd het, een trein reed voor, maar bleek niet voor ons bestemd. Enige uitleg die volgde was dat het misschien om 15 uur zou lukken en dat er geen bussen die kant op gingen. Iedereen gestrand! Wat nu: hotel nemen, taxi, trein naar andere plek en vandaar verder zien???? Taxi bleek 35000 yen. Hotel zou ook zoiets zijn. Was dat het ons waard? Toen was daar die mopperige, continu rondvragende Australiër. De hele ochtend had ook hij staan wachten en aan iedereen gevraagd waar je heen moest en of je wist hoe er te komen. Ik had hem al gezegd dat hij vertrouwen moest houden dat het goed zou komen. En dat we toch vakantie hadden. Ondertussen kochten we broodjes bij en koffie, en las ik mijn boek. Een supermakkelijke dwarsligger, die pak je snel waar je ook maar staat of zit. Rob bleef ook rustig en genoot van het gedoe op het station. 
Maar goed die Australiër liet het er niet bij zitten om 12 uur. Hij informeerde bij de touristinformation of hij een bus kon huren voor een groep. Dat kon als hij minstens 25 mensen had. Hij riep rond wie interesse had om samen een bus te huren naar de Toyama, waar de shinkansen stopte, zo'n 86 km verder. Zijn oproep was niet aan dovemansoren gericht en 27 mensen snel geregeld. De dames van de touristinformation bestelden een bus en maakten briefjes, als tickets, met nummers 1 t/m 27 erop. We betaalden allemaal ons deel en om 13.10 uur zaten we in de bus!! En zo ontstaat een groep. Allemaal blij met 'onze' Australiër, praatje met iedereen en samen op weg. 
Ook tevens een heel erg mooie les in nederigheid. Als dit nou ons probleem is. Hier 12 uur vandaan zijn 140000 mensen dakloos, waterloos, electriciteitsloos door de aardbevingen die hier donderdag en vrijdag waren. 
En in Turkije worden mensen teruggestuurd naar Syrië, terug naar oorlogsgebied. 
Maar we zijn er gekomen. Op het station van Tayama was het een chaos. Uiteindelijk zijn we op een trein naar Kanazawa gestapt en zitten we in het hotel. En is Max achtste geworden

Foto’s