Minshuku

13 april 2016

Vandaag slapen we in een minshuku. Dat is een soort bed & breakfast. De kamer is met tatami matten en daarop leg je dan een matrasje met dekbed. We krijgen hier ook de avondmaaltijd en die hebben we net achter de rug. De maaltijd bestond uit zo'n 8 verschillende schaaltjes met visjes, groentes, in zuur ingelegde groentes, salade en rijst. De buren die bij ons aan tafel zaten en maar 1 nacht blijven, kregen ook een schaaltje met sprinkhaan. Dat staat ons nog te wachten denk ik.  Heerlijk gegeten echt anders dan in de restaurants in de steden tot nu toe. Morgenochtend ontbijt, ik ben benieuwd, zou zo maar vis en noedels kunnen zijn en ik weet niet hoe ik dat weg krijg dan. 
Vanmiddag kwamen we hier aan na een treinreis met overstap in een klein gehucht. Andere mensen vertrouwden het niet erg en vroegen een oude Japanse schoonmaakster die daar rondliep om uitleg. Zij onderbrak haar werk, gebaarde dat ze moesten wachten en spoedde zich weg. 5 minuten later kwam ze terug en vertelde met handen en voeten dat ze hier goed waren en dat de juiste trein over 15 minuten zou voorrijden. Deze ervaring, dat mensen hun eigen programma laten schieten en de vrager te hulp schieten, desnoods meelopen, al moeten ze zelf naar elders, hadden wij ook en zelfs in Tokyo. 
Na aankomst in Nagiso, moesten we nog een klein eindje naar Tsumago met een bus. Het spreekt allemaal vanzelf. Betalen doe je als je uitstapt, net als bij tolpoortjes, afhankelijk van hoever he bent meegereden. Tsumago is net een openlucht museum. Beschermd dorpsgezicht, waar moderne faciliteiten als telefoonkabels niet zijn toegestaan vanwege het uiterlijk. Donkere houten huisjes, die zo uit een film lijken te zijn gekomen. Enkele zijn in gebruik als winkeltje of dienen als educatieve geschiedenisles. Er is een museum, school, tempel en begraafplaats. Op een top 1 km verder staan de ruïnes van een kasteel. Wij zagen er niks van, er stond gewoon een open schuur en een soort obelisk, maar de weg erheen was bijzonder: door bamboebos en langs veelkleurige kersenbloesembomen. 
De hele dag lopen er dagjesmensen rond en nu in de avond is het uitgestorven. Het zou romantisch verlicht moeten zijn, ik zag geen hand voor ogen en om niet de kans te lopen een misstap te maken hebben we maar snel de Minshuku weer opgezocht. En daar zitten we nu, gegeten en gewassen, want dat kan alleen tussen 16-21 uur en met een half miniflesje sake en twee biertjes op de mat. Net als iedereen zo te horen, want dat valt niet te missen. Die wanden tussen de kamertjes laten elk geluid door. Uit alle kamertjes, 4 ongeveer, hoor ik gesprekken.  Ik durf bijna niet te gaan slapen. Straks snurk ik iedereen wakker.!! In de kamer direct naast ons liggen mensen uit Utrecht, zal je net zien. We zijn nog geen Nederlanders tegengekomen, liggen ze naast ons. (De buurman ligt overigens nu al te snurken)
Morgen gaan we een wandelroute lopen, bus heen, lopen terug. En dan zou het gaan regenen, hoop dat het meevalt.  

Maak je reisblog advertentievrij
Ontdek de voordelen van Reislogger Plus.
reislogger.nl/upgrade

Foto’s