Kyoto, Japan

Tempels, tuinen en Trump.

25 april 2016 - Kyoto, Japan

 Deze ochtend hadden we een afspraak met Miwako, een gids van de organisatie Sakura Volunteer guide club. Zij zou ons rondleiden langs de Kiyomizu-Dera tempel en de Sanjusangendo tempel, beide boeddistisch.  Aangezien dat nog een eindje van het hotel was, adviseerde zij om buskaartjes voor een dag te kopen. Slechts ¥500,- per stuk, gewoon in het hotel te koop. Toen konden we op pad. Miwako was een stille bescheiden vrouw van rond de 40. Haar Engels bleek niet al te goed en daardoor kon ze ons ook niet veel meer vertellen dan we uit een reisgids hadden kunnen lezen. Zij had korte informatie voor zichzelf opgeschreven en in het Engels vertaald en las ons dat op de locaties voor. 
De eerste tempel bleek weer een enorme trekpleister. Miwako dacht vroeg te zijn toen de eerste straatjes rustig bleken, echter na een paar minuten sloegen we een hoek om en kwamen we in de gekte terecht, die iedereen herkent van de Acropolis of het Forum Romanum of de dam. 
Het verhaal was dat daar een bron met rein water gevonden werd door een monnik die daarover gedroomd had. Er staat een prachtig tempelcomplex waarvan er een 200 meter boven de grond gebouwd is. Er gebeurd dan ook wel eens wat daar schijnt. 
De bron komt uit de berg in drie stromen en drinken of je handen afspoelen met water uit een van de stroompjes is goed voor je huwelijk, je gezondheid of om je slechte geweten te reinigen. 
Er om heen ligt een bosachtige tuin die ook in de herfst prachtig rood/bruin kleurt door de vele diverse bomen. 
Na deze topattractie togen we met de bus naar de volgende tempel. Daar werden we binnen verrast door 1000 manshoge staande beelden en een gigantische zittende van de 1000 armige Kannon. Ze staan zij aan zij, in 10 rijen opgesteld, in een 120 meter lange hal van deze houten tempel. Voor het grote beeld was een monnik bezig verzen te reciteren terwijl hij op een houten bol sloeg. Zeer indrukwekkend, al die beelden en die sfeer. 
Daarna hebben we afscheid genomen van Miwako. Tijdens de koffiepauze hebben we nog even persoonlijke zaken uitgewisseld en dat alleen al is erg leuk. Ook zij is een doktersvrouw en dat schept een band. 
Ze heeft ons in ieder geval het bussysteem goed kunnen uitleggen, en daardoor hebben we vanmiddag op eigen houtje nóg drie tempels met tuinen kunnen bekijken. 
Onderweg tijdens de overstap kwamen we langs de kapper van Trump. Het is een wonder dat je het zo hoog in je bol kan krijgen, terwijl jouw kapper zo'n bescheiden optrekje heeft. 
Het lunchtentje dat we daar vlakbij vonden, bleek nadat we een paar minuten binnen waren, zo te stinken dat we eigenlijk weg wilden gaan. Maar de moeder en dochter die achter de bar stonden kwamen direct in touw met water en doekjes dat we het niet over ons hart konden verkrijgen om weg te gaan. Uiteindelijk hebben we voor €12,- samen lekker gegeten met alles erop en eraan. 
Toen op naar de volgende plekken. Vooral de tuinen trokken mijn belangstelling. Daitokuji complex: een boeddistisch complex van meer dan 10 tempels. Daar bleek in een gebouw een fototentoonstelling ( met dia's) te zijn van een Nederlandse fotografe, gesponsord door de Nederlandse regering. Daar weet Geert vast niks van. 
De tempels bleken ieder afzonderlijk intreegeld te vragen. Wij werden er niet zen van. Alhoewel het er wel erg rustig was.  
We stapten maar weer op de bus, nu naar de gouden tempel. Daar was het zengevoel ver te zoek in alle drukte. Je moet letterlijk in de rij met enorme hoeveelheden schoolkinderen en hun leraren. Rob werd er helemaal baldadig van en probeerde ze aan het lachen te maken. Dat lukte natuurlijk goed, want Rob trekt best bekijks met zijn lengte en krullen. 
De tempel overtrof alle verwachtingen, daar hebben we ons wel even aan vergaapt. Ook de vijver en de tuin eromheen zijn prachtig aangelegd. Let bij de foto's vooral op de dakgoten. 
Tenslotte hebben we een droge zentuin bezocht. In een prachtig park ligt een tempel die om deze tuin heen ligt. We moesten op kousevoeten de tempel in en daar leidde de route naar het witte grind dat in patronen geharkt ligt om 15 rotsen. De afmeting is niet heel groot, zo'n 25x10 meter. Deze tuin is internationaal bekend en stamt uit 1500. 
We werden er niet heel verliefd op, het viel een beetje tegen. De geharkte patronen waren amper te herkennen. Het was er verder wel goed toeven, een prettige sfeer, niet te grote drukte en zeer bijzondere schilderingen op de rijstpapieren wanden. De buskaartjes hebben we nog benut om via de tuinen van het Imperial palace weer terug naar het hotel te gaan. Door de bus heb ik nu minder zere voeten dan gisteren, dus wat mij betreft was het mede daardoor een zeer geslaagde dag met nuttige input van Miwako. 

 

Foto’s